Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ, ΤΟ «ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ» ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

διαχειριστής

(Δευτ. 16/9/13 - 23:30)

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΧΙΩΤΗΣ

Μ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΤΑ   «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ»: «ΝΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ»

Η τραμπούκικη δράση της «Χρυσής Αυγής», με τη χρήση ωμής βίας και μάλιστα κατά ανυπεράσπιστων, δεν είναι καινοφανής. Το καινούριο είναι ότι η «Χρυσή Αυγή» οργανώνεται πλέον με τη μορφή ένστολων «ταγμάτων εφόδου», σύγχρονων «Ταγμάτων Ασφαλείας», τα οποία όχι μόνο εμφανίζονται ξεδιάντροπα στην κοινή θέα αλλά και δρουν βίαια, αλαζονικά, εξευτελιστικά και ταπεινωτικά απέναντι στους στόχους τους. Κυρίως, όμως, τα σύγχρονα αυτά «Τάγματα Ασφαλείας» αναλαμβάνουν εσχάτως δολοφονικές αποστολές και αποστολές που αναδεικνύουν τη «Χρυσή Αυγή» ως πραγματικό και ανεξέλεγκτο «κράτος εν κράτει».

Η σχεδιασμένη δολοφονική επίθεση των «χρυσαυγιτών» με «Τάγμα εφόδου», περίπου, 50 ατόμων εναντίον μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα συνιστά μια ποιοτικά καινούργια κλιμάκωση, που παραπέμπει σε μεταπολεμικές σκοτεινές εποχές προετοιμασίας ανώμαλων αιματηρών εξελίξεων στη χώρα.

Όπως και η άθλια επίθεση των αναβιωσάντων «Ταγμάτων Ασφαλείας», υπό το φως των προβολέων, εναντίον του Δημάρχου στον Μελιγαλά και κάτω από τα αδρανή βλέμματα των αρχών ασφαλείας, επιβεβαιώνει ότι η «Χρυσή Αυγή» έχει πανίσχυρες κρατικές πλάτες ανοχής και κάλυψης.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτή η ποιοτική κλιμάκωση της φασιστικής βίας και βαρβαρότητας εμφανίστηκε σε μια περίοδο που η Αριστερά φαίνεται να παίρνει κεφάλι στην πολιτική ζωή και κυρίως αναπτύσσονται νέοι μεγάλοι ελπιδοφόροι ενωτικοί αγώνες των εργαζομένων.

Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια περίοδο που η «Χρυσή Αυγή» επιτίθεται για πρώτη φορά τόσο συνειδητά και οργανωμένα σε στελέχη αριστερού κόμματος και τρομοκρατεί βιαίως το Δήμαρχο του Μελιγαλά, προπηλακίζοντας ηλικιωμένους συγγενείς που τιμούσαν με τον τρόπο τους τη μνήμη νεκρών τους, την ίδια ώρα η «Χρυσή Αυγή» εκδίδει ανακοίνωση με την οποία επιτίθεται συκοφαντικά ενάντια στους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και ουσιαστικά στρέφεται κατά της απεργίας των καθηγητών.

Η κλιμάκωση στη δολοφονική δράση της «Χρυσής Αυγής» και στην εμφάνιση, τούτη τη στιγμή, νέων «Ταγμάτων Ασφαλείας», έρχεται να υποδηλώσει ότι οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις του αστικού κόσμου και του κεφαλαίου, αυτές που ανέχονται, θωπεύουν και στηρίζουν τη «Χρυσή Αυγή», μαζί με τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις στο ελληνικό κράτος, ειδικά στα σώματα ασφαλείας και τα πλέον δυναμικά τμήματά τους, ετοιμάζονται να βάλουν σε εφαρμογή το δικό τους «Σχέδιο Β» και ήδη κάνουν προς αυτήν την κατεύθυνση πρόβες σε πραγματικό έδαφος.

Και το «Σχέδιο Β» ή καλύτερα η δεύτερη φάση του ενιαίου μνημονιακού σχεδίου, εφ' όσον χρειαστεί να τεθεί σε εφαρμογή, προβλέπει μια σύμφυση των πιο αντιδραστικών θυλάκων του αστικού κράτους και του φασιστικού παρακράτους υπό την ομπρέλα όλο και ευρύτερων μερίδων του κεφαλαίου, με στόχο μια ισχυρη δυναμική αντεπίθεση αποσταθεροποίησης, ανωμαλίας και βίας σε βάρος της Αριστεράς.

Αντεπίθεση βίας, αποπροσανατολισμού και ανωμαλίας, η οποία θα προσλάβει εφιαλτικές διαστάσεις σε περίπτωση ανόδου της Αριστεράς στην κυβέρνηση και πολύ περισσότερο, αν η τελευταία «τολμήσει», να εφαρμόσει ριζοσπαστικές αλλαγές.

Η «Χρυσή Αυγή» και ο σύγχρονος φασισμός, ως νέα απειλή μπροστά σε ένα καπιταλισμό σε κρίση και σε ένα αστικό πολιτικό σύστημα που καταρρέει μέσα στη γενική ανυποληψία, δεν αντιμετωπίζεται με συνενώσεις του υποτιθέμενου «συνταγματικού τόξου», εντός του οποίου οι δυνάμεις του συστήματος θα επιχειρήσουν να «τσουβαλιάσουν», για να καταστήσουν ανυπόληπτη και συμπληρωματική, τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Ασφαλώς η Αριστερά δεν θα πρέπει ούτε στιγμή, στο βαθμό που εξαρτάται έστω και στο ελάχιστο από την ίδια, να αφήνει το παραμικρό περιθώριο να εξωθούνται δυνάμεις του αστικού μπλοκ σε στάσεις ανοχής και πολύ περισσότερο προσέγγισης στη «Χρυσή Αυγή».

Άλλο αυτό, όμως και άλλο ετερόκλητες και κωμικές συνευρέσεις με μνημονιακές τροϊκανές δυνάμεις, που συνιστούν σε αυτή τη φάση τον κύριο πολιτικό αντίπαλο της Αριστεράς.

Αυτήν την ώρα, η αποδυνάμωση, συρρίκνωση και περιθωριοποίηση της «Χρυσής Αυγής» και ευρύτερα του έρποντος πολιτικού, «αξιακού» και κοινωνικού φασισμού χρειάζεται από την Αριστερά, πρώτα απ' όλα και κυρίως, μια ευρεία αντεπίθεση ριζοσπαστικοποίησης με κοινωνικούς ταξικούς και λαϊκούς όρους, με όρους των πιο καίριων και άμεσων εργατικών λαϊκών προβλημάτων και όρους στήριξης και ενίσχυσης μεγάλων εργατικών λαϊκών κοινωνικών αγώνων. Τελικά με όρους ανατροπής της κυβέρνησης από την σκοπιά μιας κυβέρνησης της Αριστεράς και ενός σύγχρονου και εύστοχου προοδευτικού προγράμματος σοσιαλιστικής προοπτικής.

Για να προωθήσει η Αριστερά πειστικά αυτό το σχέδιο και στη βάση αυτού να αναπτύξει μια αυτόνομη ιδεολογικοπολιτική και αξιακή αντιφασιστική επίθεση, χρειάζεται να συμπαραταχθούν όλες οι δυνάμεις της. Χρειάζεται η ίδια η Αριστερά και τα κόμματά της να οργανωθούν καλύτερα, ισχυραότερα και σε κατεύθυνση αφοσιωμένης ανιδιοτελούς δράσης και κυρίως να «οργανώσουν» πλατιά το λαό και να μην επενδύουν απλώς στην όποια κομματική περιχαράκωση ή μόνο την ψήφο στις εκλογές.

Αυτό το τελευταίο σημαίνει ενωτικές λαϊκές αγωνιστικές και μαζικές επιτροπές παντού: στις γειτονιές, στις πόλεις, στις υπηρεσίες, στις επιχειρήσεις, τα εργοστάσια, τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια.

Ενωτικές λαϊκές αγωνιστικές και μαζικές επιτροπές παντού για την επίλυση των εργατικών - λαϊκών προβλημάτων, για την ανατροπή και μια νέα προοδευτική πορεία.

Ενωτικές λαϊκές αγωνιστικές και μαζικές επιτροπές παντού που θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους για την ήττα της κυβέρνησης και μέσα απ' αυτή για την απόκρουση, απομόνωση από το λαό και περιθωριοποίηση του φασιστικού εκτρώματος.

ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΧΙΩΤΗΣ