Ερώτηση Κώστα Μπάρκα για Λιμένα Πρέβεζας

09/09/2013

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Προς τους κ. Υπουργούς:

- Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

- Ναυτιλίας και Αιγαίου

- Τουρισμού

ΘΕΜΑ: «Σχετικά με την επιλεγόμενη λύση βάσει του Προγραμματικού Σχεδίου (Master Plan) Λιμένα Πρέβεζας & Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, καθώς και την τροποποίηση του για την χωροθέτηση Τουριστικού Λιμένα»

Σύμφωνα με την υπ. αριθμ ΑΔΑ: Β45ΜΟΠ-6Ο3, 53^ης /04-09-2012 Συνεδρίασης της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΛΙΜΕΝΩΝ (ΕΣΑΛ), εξετάστηκε το Προγραμματικό Σχέδιο (Master Plan) Λιμένα Πρέβεζας & Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού, με αντικείμενο την έγκρισή του  (σύμφωνα με την μελέτη του Master Plan) για  τον προσδιορισμό των αναγκαίων λιμενικών χρήσεων σε συνδυασμό με τις

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΡΚΑΣ

Αθήνα
10/09/2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

     Η αυριανή μέρα, η πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς που ξεκινά με τον καθιερωμένο αγιασμό, είναι μια μέρα ξεχωριστή για τους μαθητές, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς αλλά και το σύνολο της κοινωνίας του νομού μας. Είναι μια μέρα που ανήκει στην παιδεία, που ανήκει σε όσους και όσες εργάζονται για τη κοινωνική προκοπή, την προσπάθεια να γίνει ο νέος άνθρωπος καλύτερος, να χτίσει τη προσωπικότητά του, να αντιληφθεί καλύτερα το περιβάλλον του.

     Δυστυχώς αυτή τη προσπάθεια έρχεται να δυναμιτίσει η αδιάλλακτη πολιτική της κυβέρνησης των κ. Σαμαρά – Βενιζέλου, που συστηματικά εργάζονται για άλλους στόχους από τις ανάγκες της κοινωνίας και του λαού μας. Με πρόσχημα τις «μνημονιακές υποχρεώσεις» της χώρας, έρχονται να διαλύσουν ακόμα περισσότερο το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, οικοδομώντας ένα «Νέο λύκειο”, σε μια “Νέα Ελλάδα” που θα διώξει τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας με τις συνεχείς εξετάσεις και θα αυξήσει ακόμα περισσότερο την ανάγκη για φροντιστήρια, ένα «νέο» λύκειο για τους λίγους και «εκλεκτούς».

    Την ίδια στιγμή διαλύει την τεχνική εκπαίδευση καταργώντας ειδικότητες εκπαιδευτικών και εξαναγκάζοντας τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να αναζητήσουν σχολεία στους φίλους του κ. Υπουργού Παιδείας όπως είναι τα ΙΕΚ Ακμή, φυσικά με το αζημίωτο. Και δεν τους φτάνουν αυτά αλλά ισχυρίζονται πως θα φτιάξουν ένα «νέο» λύκειο και γενικότερα ένα «νέο» σχολείο με τον καθηγητή περιπλανώμενο, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, κακοπληρωμένο, υποταγμένο στα κελεύσματα της εξουσίας. Ένας τέτοιος εκπαιδευτικός που ονειρεύονται δεν είναι σε θέση να μάθει γράμματα στα παιδιά μας και βρίσκεται μακριά από τις παραδόσεις των δασκάλων του λαού μας.

      Να λοιπόν ποιος κλείνει τα σχολεία. Τα σχολεία δεν τα κλείνουν οι εκπαιδευτικοί που θέλουν με αξιοπρέπεια να μάθουν στα παιδιά μας γράμματα, τα κλείνουν αυτές οι πολιτικές. Τα κλείνει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Αλλά υπάρχει διέξοδος.

Μέσα από τους αγώνες μας θα καταφέρουμε να κάνουμε το όραμά μας πραγματικότητα. Όσο και να συκοφαντούν, όσο και να κατατρέχουν όσους και όσες αντιστέκονται, το όραμα για μια δωρεάν δημόσια 12ετή εκπαίδευση από το νηπιαγωγείο μέχρι και το πραγματικό νέο λύκειο είναι ζωντανό. Το όραμα για ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια, που δεν τολμούν να ικανοποιήσουν θα γίνει πραγματικότητα με μια κυβέρνηση της αριστεράς. Όσους ταξικούς φραγμούς και να προσπαθήσουν να βάλουν στη παιδεία για τα παιδιά του λαού, πλησιάζει η στιγμή που θα πέσουν με πάταγο, για να περάσουν σαν μια εφιαλτική παρένθεση στη συνείδηση των πολιτών.

Εύχομαι καλή δύναμη και καλούς αγώνες σε όλους και όλες που εμπλέκονται στο δύσκολο αγώνα στα σχολεία. Εύχομαι καλή δύναμη στους γονείς των μαθητών των λαϊκών οικογενειών που πάνω τους πέφτουν τα μεγαλύτερα βάρη. Εύχομαι καλή δύναμη στους εκπαιδευτικούς που αφού τους τσάκισαν οικονομικά τώρα πάνε να τους εξευτελίσουν. Εύχομαι τέλος, καλή δύναμη στους μαθητές και τις μαθήτριες μας, που ζουν κάτω από ζοφερές συνθήκες, αντί να χαίρονται την νιότη τους.

Η κυβέρνηση έβαλε στο στόχαστρο της τη νέα γενιά. Το μέλλον θα νικήσει το παρελθόν.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΡΚΑΣ

Βουλευτής Ν. Πρέβεζας - ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ

-----------------------------

Σαπουτζάκη 3, 48100 Πρέβεζα, Τηλ: 2682061585

Βουλής 4, 10562 Αθήνα Τηλ: 2103706259, Φαξ: 2103706059

barkas@parliament.gr

Kινητοποιήσεις στο περιθώριο της Διεθνής Έκθεσής.

Ο Νομός Πρέβεζας έδωσε το παρών στη Θεσσαλονίκη για τις κινητοποιήσεις στο περιθώριο της Διεθνής Έκθεσής. 

       

Πολιτική Απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η κατάσταση στη χώρα

Μετά από 3,5 χρόνια άγριας «μνημονιακής» λιτότητας η κοινωνία και η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια καταστροφική πορεία. Η κυβέρνηση Σαμαρά μέσα στο καλοκαίρι πέρασε στην τελική φάση του σχεδίου: επίθεση με όλα τα μέσα απέναντι στην αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού και στη δημοκρατία προς όφελος των εγχώριων
οικονομικών ελίτ και των δανειστών. Τελικός στόχος ένας λαός χωρίς δικαιώματα, ένας λαός φτωχός και «φθηνός», ένας λαός χωρίς δημόσια αγαθά, ένας λαός γονατισμένος.

Το περίφημο «success story», όπως ήταν αναμενόμενο, κατέρρευσε. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν θα υπάρξει ποτέ για τον ελληνικό λαό. Δεν προβλέπεται να υπάρξει διαφορετική πορεία όσο ο ίδιος ο λαός δεν την επιβάλλει. Η πολιτική της υποταγής του λαού στους οικονομικά ισχυρούς δεν είναι προσωρινή, είναι η «Νέα Ελλάδα» που οραματίζεται και για τις επόμενες γενιές η μνημονιακή παράταξη. Αυτό είναι το μόνο «success story» και αφορά την οικονομική εγχώρια και διεθνή ολιγαρχία. Δεν υπάρχει άλλο σχέδιο για τη μνημονιακή παράταξη. Γι’ αυτό άλλωστε ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος και

Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να σταθεί χωρίς δήμους της Αριστεράς

Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να σταθεί χωρίς δήμους της Αριστεράς

της Καίτης Κυλάκου  Οι στοχευμένες μνημονιακές πολιτικές για την απαξίωση μέχρι και τη διάλυση της δημόσιας σφαίρας και των δημόσιων αγαθών, μαζί με την εξειδίκευσή τους μέσω του «Καλλικράτη» στην Αυτοδιοίκηση, επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο τους ήδη υποβαθμισμένους δήμους από την κεντρική διοίκηση, αλλά και από τοπικές εξουσίες που λειτούργησαν κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της κεντρικής.

Ακόμη και από την περίοδο προ των Μνημονίων δεν ήταν λίγα τα παραδείγματα που με εμφαντικό τρόπο δήλωναν ότι ήδη είχαμε εισέλθει στην εποχή της τοπικής κρατικής διοίκησης. Από πλευράς
κυβερνήσεων έγιναν συστηματικές και επίπονες προσπάθειες για να συρρικνωθεί η συμμετοχή, η δημοκρατία, ο κοινωνικός έλεγχος. Άμεση οικονομική εξάρτηση της Αυτοδιοίκησης από το κράτος, μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς πόρους και ολέθρια για τον θεσμό παρακράτηση των θεσμοθετημένων πόρων, με αντίστοιχη ενθάρρυνση της υπερχρέωσης των δήμων με δάνεια.

Από την άλλη οι τοπικές εξουσίες, πλην φωτεινών εξαιρέσεων, για χρόνια υπηρέτησαν πιστά τα σχέδια των κυβερνήσεων για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και περιορισμό των κοινωνικών παροχών. Δημιούργησαν τα δικά τους πελατειακά δίκτυα, με στρατιές ανθρώπων που παρακαλούν για ολιγόμηνες συμβάσεις, αξιοποίησαν στο έπακρο κάθε παραθυράκι αδιαφάνειας που τους πρόσφερε η κεντρική εξουσία. Στήριξαν με κάθε τρόπο το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. στις εκλογικές αναμετρήσεις, υποβάθμισαν τις δημοκρατικές λειτουργίες των δημοτικών συμβουλίων, απαξίωσαν κάθε συλλογική διαδικασία στις πόλεις τους.

Όλα αυτά τα χρόνια, με δυσμενείς συσχετισμούς δυνάμεων, δώσαμε αγώνες για να αλλάξει προσανατολισμό η Αυτοδιοίκηση. Να συνδεθεί με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και τα κινήματά της, να εγγυηθεί τα κοινωνικά αγαθά μέσα από την αναγέννησή της ως λαϊκός και κοινωνικός θεσμός, να υποκινεί και να στηρίζει τις κοινωνικές διεκδικήσεις και αντιστάσεις, να βρίσκει δρόμους για τη δημοκρατική έκφραση και τις μορφές άμεσης δημοκρατίας, τη συμμετοχή των πολιτών και τον κοινωνικό και λαϊκό έλεγχο, να συντονίζει την αναπτυξιακή διαδικασία όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας αλλά και της κοινωνικής ευημερίας, του πολιτισμού, του δημόσιου χώρου και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Οι αγώνες αυτοί έριξαν τους σπόρους της ελπίδας για την αναγέννηση του θεσμού εγγράφοντας υποθήκες για την αγωνιστική υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της Αυτοδιοίκησης και για τον ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό του ρόλου και της στάσης της. Οι σπόροι αυτοί πρέπει να καρπίσουν και η ελπίδα να γίνει πολιτική πράξη σήμερα που η Τ.Α. οδηγείται όχι σε «ξαφνικό», όπως η ΕΡΤ, αλλά «σε αργό θάνατο» με την περικοπή του 70% των εσόδων της, με την αφαίρεση κρίσιμων αρμοδιοτήτων μέσα από οριζόντιες απολύσεις εργαζομένων, με την κατάργηση της ουσίας της αυτοδιοικητικής αυτοτέλειας μέσα από την καθιέρωση ελέγχων σκοπιμότητας στους προϋπολογισμούς από την κεντρική εξουσία, σε προφανή αντίθεση με τα άρθρα 101 και 102 του Συντάγματος. Έχοντας εφόδια όχι μόνο την ιστορική διαδρομή της Αριστεράς στους δήμους, αλλά και το πρόγραμμά μας, οφείλουμε μέσα από τις αναγκαίες αντιστάσεις και διεκδικήσεις να συμμετέχουμε στην αναγέννηση του θεσμού με όρους όχι μόνο προγραμματικής αλλά και πολιτικής ηγεμονίας.

Για την Αριστερά, η Τ.Α. πάντα ήταν μια συνεχής και καθημερινή πρόκληση, πέρα από εκλογικές και ψηφοθηρικές μεθοδεύσεις και στοχεύσεις. Θα πρέπει επειγόντως να αποβάλουμε τη νοοτροπία απαξίωσης της άσκησης πολιτικής σε τοπική κλίμακα και οι παρεμβάσεις μας στην κεντρική πολιτική σκηνή να συνδυαστούν με τα μικρά και μεγάλα προβλήματα των καθημερινών ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες σε συνθήκες εντεινόμενης ανθρωπιστικής κρίσης και απαξίωσης κάθε τι δημόσιου και κοινωνικού.

Μέχρι τις επόμενες εκλογές επείγει να αποδείξουμε, ως αριστεροί και αριστερές, ότι η καθημερινή μας παρουσία στην πόλη μπορεί, εκτός από το να διαμορφώνει συνειδήσεις, να προωθεί τις αξίες της αλληλεγγύης και της συμμετοχής, να ενθαρρύνει την τοπική δημιουργικότητα και τον διεκδικητικό λόγο, να μετατρέπει τις τοπικές κοινωνίες από παθητικούς θεατές σε δρώντες ενεργούς πολίτες, που μακριά από λογικές ανάθεσης αντιστέκονται στην κοινωνική και πολιτική καταστροφή. Με άλλα λόγια, για την ανατροπή του υπάρχοντος αντιδημοκρατικού - γραφειοκρατικού - αναποτελεσματικού συστήματος ("Καλλικράτης") και την εγκαθίδρυση ενός ριζικά διαφορετικού πλαισίου συγκρότησης και λειτουργίας των τοπικών και περιφερειακών θεσμών, χρειαζόμαστε, περισσότερο από ποτέ, ένα εμπνευσμένο δημοτικό κίνημα παρά πεφωτισμένους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους. Έτσι, μόνο η ταύτιση της τοπικής αυτοδιοίκησης με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας ,τη δημοκρατία, τη συμμετοχή μπορεί να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο και να αποκαταστήσει την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στην υπεράσπιση των δήμων ως φιλολαϊκών και κοινωνικών φορέων από τον αφανισμό. Γιατί η ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση δημοτικής πολιτικής μπορεί να εξασφαλίσει τη διαφάνεια, το ήθος και τον δημοκρατικό έλεγχο των τοπικών εξουσιών και να ανατρέπει τους συσχετισμούς που επέτρεπαν σε κλειστές ομάδες τη νομή της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος.

Η σημασία των αυτοδιοικητικών εκλογών για τον ΣΥΡΙΖΑ , είτε προηγηθούν οι βουλευτικές, είτε όχι, είναι προφανής. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, η αλλαγή των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, στη βάση των προγραμματικών και στρατηγικών μας θέσεων και αρχών, αλλά και του αξιακού και ηθικού φορτίου των ανθρώπων της Αριστεράς που μόχθησαν όλα αυτά τα χρόνια στην Τ.Α. και στα κινήματα πόλης θα μας γειώσει μέσα στη δοκιμαζόμενη κοινωνία, επιταχύνοντας την αναμενόμενη πολιτική ανατροπή και θα διαψεύσει και όλους αυτούς που επικαλούνται χαιρέκακα την «παρένθεση ΣΥΡΙΖΑ». Η αλλαγή των συσχετισμών στην Τ.Α., όπως και η κινηματική και πολιτική σύνδεσή της και με τα άλλα μέτωπα που οι μνημονιακές πολιτικές ανοίγουν στην Υγεία και την Παιδεία, μπορούν να καταστήσουν την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ περισσότερο ισχυρή, εν όψει μάλιστα της αναμενόμενης σκληρής αντίδρασης που θα υπάρξει από το μνημονιακό μπλοκ με τη συνεπικουρία της Ακροδεξιάς, πριν και μετά τις εκλογές.

Έχοντας καθυστερήσει σημαντικά στην ενημέρωση και κινητοποίηση της κοινωνίας και των δημοτών/σσών, θα πρέπει άμεσα να βρεθούμε στις γειτονιές και τους δρόμους των δήμων μας και μαζί με τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να οργανώσουμε εστίες αντίστασης και ανατροπής των Μνημονίων και των παρατηρητηρίων, των πολιτικών εκφραστών και των δημιουργών τους.

Η κινητοποίηση των πολιτικών οργάνων και οι πρωτοβουλίες των αυτοδιοικητικών κινήσεων για την εφαρμογή ενός σχεδίου αλλαγής αυτής της κατάστασης αποτελούν τις προϋποθέσεις που θα μας επιτρέψουν να αντιστοιχηθούμε στους δήμους και τις περιφέρειες με την εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ, απεγκλωβίζοντας εγκαίρως τις τοπικές κοινωνίες από τις σημερινές μνημονιακές δημοτικές αρχές, οι οποίες συντηρούνται μέσα από χρόνιες εξαρτήσεις με ιδιωτικά συμφέροντα και ρουσφετολογικές πρακτικές.

Σ' αυτή τη συγκυρία καλούμαστε να πρωτοστατήσουμε στη δημιουργία ενός δυναμικού, αριστερού και οικολογικού αυτοδιοικητικού κινήματος με στόχο η Αριστερά και οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ να πάρουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων, αναζητώντας και καλλιεργώντας στη βάση αρχών και αξιών συμμαχίες με κινήματα, συλλογικότητες, άλλες αυτοδιοικητικές δυνάμεις, με στόχο να διασώσουμε τους δήμους από τον αφανισμό, αλλά και να τους επαναθεμελιώσουμε με τις αρχές της συμμετοχής, του κοινωνικού ελέγχου, της διαφάνειας, της δημοκρατίας, αποκαθιστώντας τον κοινωνικό και φιλολαϊκό τη

Φιριπή Βούλα

Ο λόγος βέβαια για την κυβέρνηση, τη σημερινή και όσες όμοιες προηγήθηκαν, η προδοσία των οποίων, ας μην ξεχνιόμαστε, δεν παραγράφηκε. Άλλωστε στα εγκλήματα διαρκείας δύσκολο να ορίσεις την αρχή της παραγραφής τους. Αφού οι κύριοι αυτοί κουρέλιασαν και εξευτέλισαν το Σύνταγμα της Ελλάδας, αφού πρόδωσαν αγώνες, ιερά και όσια που καταγράφονται σε αυτό, με πρώτο και κύριο την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, με τρόπο αναίσχυντο γίνονται τιμητές των διεκδικήσεων και των αγώνων αυτού του λαού, ακόμα και σήμερα.

Αφού επί σειρά ετών κυβερνήσεις επί κυβερνήσεων, και πολιτικάντηδες που μάχονταν «για το καλό μας», χρησιμοποίησαν κάθε γωνιά του Δημοσίου ως μαγαζί τους για την εξυπηρέτηση επίδοξων φίλων και ψηφοφόρων τους, σήμερα οι ίδιοι και τα παπαγαλάκια τους στα ωφελούμενα ακόμη ΜΜΕ κόπτονται για την ορθολογική διάρθρωση του δημόσιου τομέα και «την εξυγίανσή του!», βάζοντας λουκέτο στα ελάχιστα που ορίζουν το κοινωνικό κράτος: την υγεία, την παιδεία, την εργασία.

Αφού επί σειρά ετών οι ίδιοι χρηματοδοτούσαν την παιδεία με το ελάχιστο από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, ακολουθώντας πάντα την κατιούσα, άρχισαν στη συνέχεια το μεθοδευμένο ξήλωμα του ελληνικού δημόσιου σχολείου. Κατά τις επιταγές του ΟΟΣΑ, που όμως έδινε τα εύσημα στην κ. Διαμαντοπούλου, σφράγισαν σχολεία και γύρισαν τους Έλληνες μαθητές δεκαετίες πίσω, συγχώνευσαν, εν μέσω σχολικής χρονιάς, σχολικές μονάδες, κατήργησαν περιζήτητους τομείς επαγγελματικού λυκείου κάνοντάς τους δώρο στις ιδιωτικές σχολές, που με ιδιαίτερο θαυμασμό εγκαινιάζει την ίδια μέρα ο υπουργός, άφησαν μαθητές χωρίς σχολεία, κατήργησαν μαθήματα και συρρίκνωσαν προγράμματα σπουδών χωρίς σχεδιασμό, συνέπεια και λογική συνέχεια, παρά με μόνη σκοπιμότητα τη στέρηση από τα παιδιά των φτωχών ελληνικών οικογενειών της μόρφωσης και όχι μόνο της κατάρτισης.

Ο στόχος είναι καθαρός. Οι αυριανοί Έλληνες πολίτες δεν πρέπει να έχουν επίγνωση ούτε του πολιτισμού τους ούτε των δικαιωμάτων τους που θα τους επιτρέψει να αρθρώσουν λόγο δημοκρατικό απέναντι σε όσους καταστρέφουν τις ζωές τους. Και βέβαια όλα αυτά δεν θα γίνονταν και το παράδειγμα θα ήταν ημιτελές, αν δεν χτυπούσαν πρώτα και κύρια την ανθρώπινη δύναμη του δημόσιου σχολείου, τους δασκάλους αυτών των παιδιών, που επί σειρά ετών σε συνθήκες δύσκολες για τον καθένα τους, με τις ελάχιστες υποδομές, στην συντριπτική τους πλειονότητα, κράτησαν τα σχολεία ζωντανά.

Αφού κυβερνήσεις και ΜΜΕ στοχευμένα έπλεξαν το σκηνικό απαξίωσής τους, αφού συρρίκνωσαν κεκτημένα, και όχι χαρισμένα, εργασιακά τους δικαιώματα, απέλυσαν χιλιάδες αναπληρωτές που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του σχολείου, κατήργησαν επισταμένως ολόκληρους κλάδους εκπαιδευτικών και, πέρα από κάθε νομιμότητα, διαγράφοντας υπηρεσιακά συμβούλια και διευθύνσεις εκπαίδευσης, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα, έκριναν χιλιάδες υπεράριθμους από όλες τις ειδικότητες, στέλνοντας τους, με εγκυκλίους αισχρές που βρίθουν σκοπούμενων κενών και αντιφάσεων, σε ένα θολό τοπίο μετατάξεων. Ακόμα και σήμερα, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του σχολικού έτους, παίζουν στην κυριολεξία με τα προγράμματα σπουδών, τις ζωές των εκπαιδευτικών και των οικογενειών τους κι έρχονται, και πάλι μεθοδευμένα και αναίσχυντα, να επιρρίψουν όλες τις ευθύνες, σαν ανάθεμα, στους εκπαιδευτικούς οι οποίοι διεκδικούν τα αυτονόητα, αντιδρώντας σε όλα όσα αποφασίστηκαν γι' αυτούς χωρίς αυτούς.

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ, που κάθε άλλο παρά τιμούν τον δημόσιο λόγο τους, "κράζουν" σχεδιασμένα, βαφτίζοντας τις κραυγές τους διάλογο, προσπαθώντας να καλύψουν τις φωνές και τις αγωνιώδεις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών, λειαίνοντας έτσι το έδαφος για άλλη μία παράνομη φίμωσή τους, όπως την παράνομη επιστράτευση του Ιουνίου. Όσοι ετοίμασαν και ετοιμάζουν τη βαθύτερη συρρίκνωση των δικαιωμάτων του λαού αυτού, όσοι έχουν σκύψει το κεφάλι και εκτελούν τις τροϊκανές εντολές, που αποτελούσαν τελικά και κρυφούς πόθους τους, γίνονται τιμητές αγώνων και δίνουν σήμερα, με περισσό θράσος, μαθήματα κοινωνικής συνείδησης και δημοκρατίας σε εφημερίδες και κανάλια. Λίγος σεβασμός στη νοημοσύνη και τη μνήμη αυτού του Λαού θα βοηθούσε όλους μας.

Του Κώστα Βαξεβάνη

13 3:31 ΜΜ In: Πανδωρικώς | comment : 33

Του Κώστα Βαξεβάνη
Κάθε Παρασκευή, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες, (φαντάζομαι οι περισσότεροι από αυτούς Αμερικανοί), μπορούν να παρακολουθήσουν ακρωτηριασμούς και, αν είναι «τυχεροί», και εκτελέσεις. Με μια ιεροτελεστία που περιλαμβάνει φρικιαστικές λειτουργίες για το ευαίσθητο και δημοκρατικό στομάχι κάποιου Δυτικού, ο δήμιος σηκώνει το τσεκούρι του και το αφήνει να πέσει με δύναμη στο άκρο αυτού που κατηγορείται ότι έκλεψε. Μια σπαρακτική κραυγή ακούγεται πριν το αίμα αρχίσει να ρέει παντού, φτάνοντας μερικές φορές ως το πλήθος που παρακολουθεί την παραδειγματική μεσαιωνική τιμωρία.
Κάθε χρόνο, το καθεστώς του Ριάντ, η σύμμαχη βασιλική οικογένεια των ΗΠΑ, εκτελεί γύρω στα 80 άτομα που μπορεί να έχουν κατηγορηθεί για μοιχεία, ομοφυλοφιλία, θρησκευτική παρέκκλιση ή ό,τι άλλο επιλέξει κάποιος μουλάς, ο οποίος ωστόσο δεν τυγχάνει ενοχλητικός για τις δημοκρατικές ευαισθησίες του Προέδρου Ομπάμα, όπως δεν υπήρξε ούτε για τους προηγούμενους Προέδρους.
Ο ΟΗΕ, οι διεθνείς οργανισμοί και φυσικά η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχουν εντοπίσει στην πετρελαιοφόρο περιοχή της Σαουδικής Αραβίας καμία παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θα απαιτούσε κάποια παρέμβαση έστω, αν όχι επέμβαση. Αντιθέτως το ΔΝΤ, συγχαίρει τη Σαουδική Αραβία για το οικονομικό θαύμα του οποίου είναι φορέας.
Το 2011, η Σαουδική Αραβία έκανε μια στρατιωτική επέμβαση στο διπλανό Μπαχρέιν, στο οποίο σιίτες διαδηλωτές διαμαρτύρονταν για το τυραννικό σουνιτικό καθεστώς. Το Μπαχρέιν, επίσης σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, έχει παράδοση στους βασανισμούς και στις αντιδημοκρατικές λειτουργίες, αλλά ουδόλως απασχολεί τον αμερικανικό στόλο που ελλιμενίζεται στα λιμάνια του.
Οι ΗΠΑ όμως, ενοχλούνται από το τυραννικό καθεστώς της Συρίας και το αντιδημοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Αν όσα συμβαίνουν στη Σαουδική Αραβία συνέβαιναν στη Συρία, οι ΗΠΑ θα είχαν απαιτήσει στο όνομα της Δημοκρατίας, να βομβαρδιστεί ο Άσαντ με πυρηνικά όπλα. Και θα υπήρχαν φαντάζομαι πολλοί σύμμαχοι, που θα συμφωνούσαν.
Το 2003 η επίθεση στο Ιράκ έγινε όχι μόνο για βιολογικά όπλα που δεν υπήρχαν, αλλά αποδεικνύεται πλέον ότι η επιχειρηματολογία για την ύπαρξή τους ήταν ένα συνειδητό ψέμα για να μπουν οι